Залатое вяселле адзначылі бярозаўчане Аляксандра і Станіслаў Герасімовічы

07 Февраля 2023 1569

Цяжка не пагадзіцца з тым, што залатое вяселле – гэта вялікая каштоўнасць у жыцці двух закаханых людзей, якія пражылі разам паўстагоддзя і даказалі ўзаемнае каханне і павагу адзін да аднаго.

Трэцяга лютага ў доме жыхароў Бярозаўкі Аляксандры і Станіслава Герасімовічаў было шматлюдна. Павіншаваць іх з нагоды залатога вяселля прыйшлі прадстаўнікі гарвыканкама, шклозавода «Нёман», дзе юбіляры працавалі доўгія гады, а таксама блізкія, знаёмыя, сябры. Вялікай урачыстасці гэтай падзеі сямейная пара не надавала, але прыходу гасцей была вельмі рада.

Ва ўтульнай хатняй абстаноўцы Аляксандра Мікалаеўна і Станіслаў Міхайлавіч з настальгіяй узгадвалі сваю першую сустрэчу, вяселле, паказвалі фотаздымкі з сямейнага альбома, успаміналі, як усё пачыналася…

Нявеста аказалася родам з вёскі Саколле Курскай вобласці. Пасля заканчэння вучылішча яна хацела асталявацца на Камчатцы. Але калі прыехала пагасціць да сваякоў у Бярозаўку, адразу палюбіла гэтае невялікае, утульнае мястэчка і вырашыла застацца на лідскай зямлі. Уладкавалася на працу на шклозавод «Нёман». Была вельмі ініцыятыўнай, прымала ўдзел ва ўсіх культурна-масавых мерапрыемствах, спявала ў хоры. А аднойчы на танцах у Доме культуры сустрэла яго – прыгожага, статнага маладога чалавека.

– Загучаў белы танец, і я набралася смеласці запрасіць на яго хлопца, які мне вельмі спадабаўся, – успамінае Аляксандра Мікалаеўна. – Потым мы гулялі, доўга гутарылі на розныя тэмы – у выніку сталі сябраваць. А 3 лютага 1973 года адсвяткавалі вяселле. Станіслаў аказаўся надзейным, гаспадарлівым – за такім, гавораць, як за каменнай сцяной.

Маладыя пачалі ўладкоўваць сумесны побыт. У сям'і нарадзілася двое дзяцей. Нейкі час пара жыла на прыватнай кватэры, а потым атрымала сваю ўласную. І Аляксандра Мікалаеўна, і Станіслаў Міхайлавіч працавалі на шклозаводзе «Нёман». Муж і жонка падтрымлівалі адзін аднаго ва ўсіх справах і пачынаннях, усяго дабіліся ў жыцці дзякуючы гэтай падтрымцы і сумеснай працы.

– Часам трэба саступаць адзін аднаму, навучыцца дараваць, а яшчэ – паважаць і шанаваць, тады і сумеснае жыццё будзе складацца добра, і ў сям'і будуць панаваць мір і згода, – заўважае Станіслаў Міхайлавіч.

Узнагародай за адданасць і ўзаемаразуменне для сям'і Герасімавічаў сталі дзеці і чацвёра ўнукаў, у якіх нашы героі душы не чуюць, а таксама праўнучка Ясенія, якая нядаўна нарадзілася. Па словах «маладых», пранесці каханне праз усё жыццё нескладана: для ўзаемнага шчасця дастаткова толькі крыху разумення, цярпення, згоды і абавязкова заўсёды дзяліць пароўну сямейныя клопаты.

Вядома, жыццёвы шлях сям'і не бывае лёгкім, бо ў ёй нельга пазбегнуць цяжкасцей і памылак, але ўзаемныя павага і каханне мужа і жонкі дапамагаюць прайсці праз усе выпрабаванні лёсу, навучыцца разумець адзін аднаго з паўслова. І, гледзячы на шчаслівыя твары залатых юбіляраў сямейнага жыцця, становіцца зразумела: яны сапраўдны прыклад для ўсіх нас.