Вс06242018

Да Года малой радзімы літаратурны аддзел Лідскага гістарычна-мастацкага музея прымеркаваў два праекты

IMG023Старт абодвум быў дадзены ў мінулую сераду ў доміку Таўлая. На першым паверсе адбылося адкрыццё выставы малюнкаў да твораў лідскіх паэтаў аб малой радзіме “Выяўленчы радок пра родны куток”; на другім пачаў адлік цыкл сустрэч са знакамітымі землякамі “Любі, браток, родны куток” – адбылася сустрэча з мінскім паэтам з лідскімі каранямі Міхаілам Баранчыкам (дарэчы, ужо не першая сустрэча ў доміку Таўлая з названым паэтам).

– Мастацтва крочыць побач з літаратурай, – гаварыў на адкрыцці выставы навуковы супрацоўнік музея, кіраўнік літаратурнага аб’яднання “Суквецце” пры рэдакцыі “Лідскай газеты” Алесь Хітрун. – Дадзеную выставу літаратурны аддзел арганізаваў сумесна з Лідскай дзіцячай мастацкай школай: сталыя лідскія паэты даслалі тэксты вершаў, прысвечаных малой радзіме; юныя мастакі, выхаванцы мастацкай школы, падрыхтавалі да гэтых вершаў малюнкі. Такое атрымалася сааўтарства паэтаў і мастакоў. Дарэчы, з мастацкай школай мы супрацоўнічаем не першы год: пяць гадоў назад у доміку Таўлая дзейнічала выстаўка работ юных мастакоў “Вясёлка творчасці”. На базе выстаўкі, якая адкрылася цяпер, плануем у далейшым праводзіць майстар-класы для вучняў пачатковых, а таксама пятых і шостых класаў.

Што тычыцца другога праекта – цыкла сустрэч са знакамітымі землякамі, – то, як адзначыў Алесь, гэта будуць сустрэчы не толькі з паэтамі і пісьменнікамі, але і з мастакамі, музыкантамі, спартсменамі, навукоўцамі і г. д. Першым госцем у рамках праекта, як ужо адзначалася, стаў Міхаіл Айзікавіч Баранчык, паэт з Мінска. На сустрэчы з паэтам, акрамя сяброў літаб’яднання “Суквецце”, прысутнічалі лідскія сябры і знаёмыя Міхаіла Баранчыка.

– Мае дзяцінства і юнацтва прайшлі ў Лідзе, – гаварыў падчас сустрэчы Міхаіл Айзікавіч. – Тут я некалі вучыўся ў сярэдняй школе № 3 (цяпер гэта ліцэй № 1). Ліду і цяпер лічу сваім родным горадам, хаця даўно, з 1980 года, жыву ў Мінску. Амаль кожны год наведваю сваю малую радзіму, кожны раз прыязджаю сюды з задавальненнем. У Лідзе па-ранейшаму жыве шмат маіх сяброў дзяцінства і юнацтва. Мне заўсёды прыемна мець зносіны са сваімі землякамі, з лідскімі калегамі па пяру. У Лідзе, у адрозненне ад Мінска, ёсць такія куткі, дзе можна атрымаць асалоду ад звінячай цішыні, дзе не пачуеш шуму машын. Што значыць для мяне малая радзіма? Адказ на гэтае пытанне шукайце ў маіх шматлікіх настальгічных, прасякнутых любоўю да горада дзяцінства вершах пра Ліду.

Дарэчы, успаміны Міхаіла Баранчыка з дзяцінства леглі ў аснову яго кнігі ўспамінаў з лірычнымі адступленнямі, вершамі і фатаграфіямі Ліды 60-70-х гадоў “Все мы родом из детства” (Лиде, городу моего детства, посвящается…”). Нагадаем, што прэзентацыя названай кнігі (у электронным выглядзе) адбылася тры гады назад у Лідскім гістарычна-мастацкім музеі, у “Хрушчоўцы 60-х” (там і цяпер захоўваюцца рукапісы кнігі). Яна і зараз існуе толькі ў электронным варыянце (па прычыне мноства фатаграфій выданне кнігі – справа вельмі дарагая), але Міхаіл Айзікавіч марыць усё ж такі выдаць яе ў друкаваным варыянце.

Варта згадаць і пра зборнік вершаў паэта “Мои стихи – лишь письма в никуда…” (выйшаў у 2016 годзе), у якім таксама знайшлося месца настальгічным вершам аб малой радзіме – горадзе Лідзе, вуліцах Ленінскай і Шубіна, дворыку дзяцінства.

Многія свае вершы, прысвечаныя гораду Лідзе, Міхаіл Баранчык зачытаў у час сустрэчы ў доміку Таўлая. Паслухалі прысутныя і яго вершы з “мінскага”, “нёманскага” цыклаў (некалькі гадоў запар, кожнае лета, Міхаіл Айзікавіч сплаўляецца на байдарцы па Нёмане), вершы, напісаныя ў памяць аб Вялікай Айчыннай вайне (як даніна нядаўна адзначанаму Дню Перамогі). Прагучалі таксама аўдыязапісы песень на глыбока лірычныя вершы паэта. А яшчэ прысутныя мелі магчымасць паглядзець фатаграфіі Ліды 60-70-х гадоў, задаць пытанні Міхаілу Айзікавічу, набыць яго кнігу “Мои стихи – лишь письма в никуда…”.

У заканчэнне сустрэчы Алесь Хітрун уручыў Міхаілу Баранчыку значок-бэйджык сябра літаб’яднання “Суквецце”, якім паэт з Мінска фактычна з’яўляецца апошнія тры гады.

Добавить комментарий


Защитный код
Обновить

 

Наши блоги: 

Из личного блокнота

petrul
Блог Людмилы Петрулевич

Открытый микрофон

pin
Блог Жанны Пиневской

Строчки без точки

Русилевич
Блог Виктории Русилевич

Между делом

kudr
Блог Татьяны Кудряшовой

Житейский перекресток

Каральчук
Блог Татьяны Каральчук